Πρόθεση της μελέτης είναι να καταδειχθεί κατά πόσο η χρήση σε τακτικό επίπεδο των συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (ΣμηΕΑ ή Drones) στον Ελληνικό Στρατό μπορεί να συμβάλλει στην εμπέδωση ψηφιακής κουλτούρας στον Έλληνα μαχητή ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιήσει την σύγχρονη τεχνολογία και τον ψηφιακό κόσμο σε περίοδο ειρήνης, έντασης/κρίσης ή πολέμου.
Θα γίνει αναφορά στο οικονομικό ίχνος των συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην παγκόσμια αγορά και στον τομέα της Άμυνας. Επίσης θα παρουσιαστούν τα τρία επίπεδα της τέχνης του πολέμου και θα επισημανθεί ο ρόλος των ΣμηΕΑ στις πολεμικές συγκρούσεις του 21ου αιώνα σε τακτικό επίπεδο. Θα αναφερθεί η σημασία της ψηφιακής κουλτούρας για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα αναζητηθεί η παρουσία της στον Ελληνικό Στρατό.
Τέλος θα γίνει αναφορά στις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η στρατιωτική ηγεσία σχετικά με τη δημιουργία ψηφιακού περιβάλλοντος στο στράτευμα, θα επισημανθεί η προσφορά των ΣμηΕΑ στην εμπέδωση ψηφιακής κουλτούρας στο προσωπικό και θα παρουσιαστούν συγκεκριμένες προτάσεις ενσωμάτωσης συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε Μονάδες του Ελληνικού Στρατού (κυρίως ΣμηΕΑ, CLASS I: micro, mini, small).